വിവാഹം എന്നത്

വിവാഹം എന്നത്
---------------------------------
പകൽക്കിനാക്കളിൽ പരിണയമൊരു
പൂവായ് പൊന്നായ്
പുടവയായ് വന്നനാൾ
... മനസ്സിലൊരു കുളിരായ്
ഉടലിലൊരു ഉഷ്ണമായ്
ഞാൻ അറിഞ്ഞു വിവാഹത്തെ

ആദ്യമായ് കണ്ട ചെക്കൻ
മുടി പോര മുഖം പോര
നിറം പോരാന്നു പറയവെ
ഞാനറിഞ്ഞു വിവാഹം
'സൌന്ദര്യമെന്നു '

പണം പോരാ പണ്ടവും പാടവു-
മെന്നു രണ്ടാമൻ പറയവേ
ഞാനറിഞ്ഞു വിവാഹം
'ധനമിടപാടെന്ന് '

നെയ്ത്തിരി വിളക്കുനല്കി
"ഇനിയീവീടിൻ വിളക്കു നീ"ചൊല്ലവേ
ഞാനറിഞ്ഞു വിവാഹമൊരു
വീടിൻ വെളിച്ചവും മറ്റൊന്നിൻ ഇരുട്ടുമാണെന്ന്

പ്രാതലിന് ഉച്ചയ്ക്ക് അത്താഴത്തിന്
തൂക്കാൻ തുടയ്ക്കാൻ തുണിയലക്കാൻ
വിവാഹം പകലന്തിയോളമൊരു
പണിതന്നെയെന്നു അറിഞ്ഞു

മടുപ്പാർന്ന ദേഹത്തിൽ
ശൂന്യമായ മനമോടുറങ്ങവെ
'ശവ 'മെന്ന പിറുപിറുക്കലിൽ
ഞാനറിഞ്ഞു വിവാഹം
വികാരത്തള്ളലിൽ നിറയേണ്ട എന്തോ ഒന്ന്

ഒടുവിലൊരുപിടി ചാരമായ് ദേഹം
കാറ്റിൽ പറന്നു യരവേ
ചുറ്റും നിന്നാരൊക്കെയോ പുലമ്പുന്നു
'ഇനിയെനിക്കാരുണ്ട് '
ഞാനറിഞ്ഞു വിവാഹം ആർക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി

വീട് പറഞ്ഞു തരുന്നത്

വീട് പറഞ്ഞു തരുന്നത്

 ചെറുതാണ് ചെറുതാണീവീടെന്നു
ഞാന് പറഞ്ഞപ്പോഴോക്കെയും ‍
"ധാരാളം ധാരാളം "
നീ ആവര്‍ത്തിച്ചു .

ഇല്ലയ്മയിലതു നിന്റെ ‍
നന്മയായും
നിറവിലതു നിന്റെ ‍
എളിമയായും
മനസ്സിലന്നു ഞാന്‍
കുറിച്ചിരുന്നെ ങ്കിലും
എനിക്കെന്നുമിതു
ചെറുതായിരുന്നു .

ഇന്ന് നീ കാണാ മറയത്ത്
ഒഴിഞ്ഞു നില്‍ക്കെ
അടുക്കള ചോദിപ്പൂ

'എന്തേ നീ കിതയ്ക്കുന്നു
തളരുന്നു
ഒരു കാപ്പിയുണ്ടാക്കവേ'

"എന്തിനീ കിടക്ക ഇത്ര വലുതായ് '
അടക്കം പറയുന്നു കിടപ്പറ

നിരതെറ്റി കിടന്നൊരാ ഇരിപ്പിടങ്ങള്‍
ഇനിയുമേറെ ചോദി ക്കുംമുന്പേ
ഇരുചെവിയും പൊത്തി ഞാന്‍ ചൊല്ലി

"എന്തിനാണെനിക്കീ വലിയ വീട് ...".

തിരിച്ചറിവുകള്

തിരിച്ചറിവുകള്
-------------------------
നിന്‍ ഉയിര്‌തൊട്ടെഴുതിയൊരാ
പ്രണയ ലേഖനം ഇന്ന്
കാലപ്പഴക്കത്താല്‍ പിഞ്ഞി
വാക്കുകള്‍ മുറിഞ്ഞു പൊയ്

മോഹ മുത്തുകള്‍ ചേര്‍ത്തു
ഞാന്‍ ചാര്‍ത്തിയോരാ മാലയും
നിറം മങ്ങി , നൂല്‍ പൊട്ടി
മണികളൂര്‍ന്ന് അനാഥമായ്

പെണ്ണെഴുത്ത്‌

പെണ്ണെഴുത്ത്‌.

അകമുറിയില്‍ അടുക്കളയില്‍
ഉമ്മറക്കോലായില്‍ പിന്നെ
പൈതങ്ങള്‍ പണിയാളര്
ഒക്കെയ്ക്കുമൊടുവില്‍
ഒരുവരി കുറിക്കില്‍
അത് പെണ്ണെഴുത്ത്‌.

പ്രത്യേകം അറ കെട്ടി
അകക്കാമ്പ് തോണ്ടി
'കഴമ്പില്ല ,ഉയിരില്ല '
പതംപറഞ്ഞു
കൊട്ടിയടയ്ക്കും പടികള്‍ ‍ക്കുമ പ്പുറം
ഒരു ചെറു പഴുതിലൂടെ
ഉഴറി നോക്കും കണ്ണില്‍
"ഇവളിതെങ്ങോട്ടീശ്വരാ "
എന്നാ ഭാവം

വാക്ക്

വാക്ക് -1
----------

എന്റെ ചരമ വാര്‍ത്തയ്ക്കൊടുവില്‍ നീ
കുറിച്ചിട്ടൊരാ പ്രണയ വാക്കുകള്‍
ഒരുവേള മുന്നേ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍
ഞാനും പ്രാര്തിക്കുമായിരുന്നു ദീര്‌ഘായുസ്സിനായ്

വാക്ക് -2
----------

കണ്ടനാള്‍ മുതല്‍ മനസ്സില്‍ പ്രണയമായിരുന്നെങ്കിലും
തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങി പറയാഞ്ഞ വാക്കിന്റെ
തിരുശേഷിപ്പായി ഇന്നുമെന്‍ ഇടത്തിടം
ശൂന്യമായ് കിടക്കുന്നീ ജീവിതം പോലെ ..

വാക്ക് -3
------------
ഇന്നലെവരെ പലവാക്കിലവള്‍
മകള്‍ ,
പെങ്ങള്‍ ,
കൂട്ടുകാരി,
ശിഷ്യ ,
കാമുകി

ഇന്ന് പത്രത്തില്‍
ടി വി യില്‍
നാലും കൂടും കവലകളില്‍
അകത്തള ചര്‍ച്ചകളില്‍
ഒരു വാക്കില്‍ മാത്രം
"ഇര "
പീഡന കേസിലെ ഇര

പ്രവാസം സമ്മാനിച്ച കുറ്റബോധമേറിയ ഒരോര്‍മ്മ

പ്രവാസം സമ്മാനിച്ച കുറ്റബോധമേറിയ ഒരോര്‍മ്മ

ആ പ്രഭാതവും എനിക്ക് സാധാരണ പോലെ ആയിരുന്നു. സുഖമായ ഉറക്കത്തെ  അലോസരപ്പെടുത്തി ചിലച്ചു തുടങ്ങിയ ചെറിയ ടൈം പീസിനെ സര്‍വ്വ നീരസവും ചേര്‍ത്ത് അമര്‍ത്തി നിശബ്ദയാക്കി കിടക്ക വിട്ടു എണീക്കുമ്പോള്‍ സൂര്യ കിരണങ്ങള്‍  ബാല്‍ക്കണിയില്‍ എത്തിനോക്കിതുടങ്ങിയിരുന്നു. ഏതോ സുഖസ്വപ്നത്തില്‍ ഊറിച്ചിരിക്കുന്ന മകളെയും ഇനിയും പ്രഭാതമായി എന്ന് അറിയാതുറങ്ങുന്ന ഭര്‍ത്താവിനെയും തെല്ല്  അസ്സൂയയില്‍ നോക്കി കിടക്ക വിട്ടു എണീക്കുമ്പോള്‍ ' ഒരു നല്ല ദിനമായിരിക്കണേ ഭഗവാനെ ' എന്ന് മാത്രം ചിന്തിച്ചു. അതും പതിവ് പോലെ ....

കുളിമുറിയുടെ വാതില്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ അകത്തു പതിവില്‍ കവിഞ്ഞ പ്രകാശം .അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ കുളിമുറിയില്‍ കത്തി നില്‍ക്കുന്ന ലൈറ്റിന്റെ ഒളി ചെറു ജാലക പഴുതിലൂടെ എതുന്നതായിരുന്നു   അത്. അത് പതിവുള്ളതല്ല. അധ്യാപികയായ അമ്മയും ബിസ്സിനസ് കാരനായ അച്ഛനും മൂന്ന് ച്ചുനക്കുട്ടന്മാരും അടങ്ങിയ ഒരു ഇറാനി കുടുംബമാണ് അവിടെ താമസക്കാര്‍. കാണുമ്പോള്‍ ഒരു ചെറു ചിരിയിലൊതുങ്ങുന്ന അയല്‍വക്ക ബന്ധം .

അടുക്കളയില്‍ എന്റെ വായാടി കൂട്ടുകാരിയായ എഫ് എം റേഡിയോ ഒരു വിരല്‍ അമര്‍ത്തലിനായി  കാത്തിരുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി . പ്രഭാത ഭക്ഷണം ,മോള്‍ക്ക്‌ സ്കൂളിലേക്ക് ഉള്ള ഭക്ഷണം ...എന്റെ തിരക്കുകള്‍.....എന്റെ ലോകം .....പ്രവാസത്തിന്റെ ഓരോ ദിനവും പോലെ ആ ദിനവും ധൃതിയില്‍ സായന്തനം തേടി പാഞ്ഞു പോയി. ഒടുവില്‍ മകളുടെ സ്കൂള്‍ ബസ്‌ കത്ത് മുറിവിട്ടു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ മറ്റൊരു ഫ്ലാറ്റിലെ പെണ്‍കുട്ടിയെ കണ്ടത്. കൊച്ചു വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ക്കു ഒരാളെ കിട്ടിയ ആവേശമായിരുന്നു അപ്പോളെനിക്ക്.

"എന്നാലും കഷ്ട്ടമായിപ്പോയി ആ 706 ലെ കാര്യം അല്ലെ ?" മുഖവുരയില്ലാതെ ആ കുട്ടി പറഞ്ഞ വാചകത്തില്‍ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. എന്റെ അയല്‍വാസികളാണ് 706  നമ്പര്‍ ഫ്ലാറ്റ്.  'എന്ത് പറ്റി  706  ല്‍' എന്ന് ഞാന്‍ ചോദിക്കും മുന്‍പ് മാഹിക്കരിയായ സുഹൃത്തിന്റെ ചോദ്യം എത്തി. "ഇങ്ങളറിഞ്ഞില്ല അപ്പൊ ?"....ഇല്ല എന്ത് പറ്റി എന്ന് അപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ഞാന്‍ ചോദിച്ചത്.

706  ലെ ആള് മരിച്ചു...വെളുപ്പിന്....ഹാര്‍ട്ട്  അറ്റയ്ക്ക്  ആയിരുന്നു. ...പോലീസ്  ഒക്കെ വന്നിരുന്നു. അങ്ങനെ കുറെ വാക്കുകള്‍ ...വാചകങ്ങള്‍...അതിനപ്പുറത്ത് ഒന്നും എന്റെ ചെവികള്‍ക്ക് തിരിച്ചറിയാനായില്ല.

ഒരു ചുമരിനപ്പുറം ഒരു ജീവന്‍ പൊലിഞ്ഞത്, ഒരു ജീവിതം അവസാനിച്ചത്‌ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ല. ജീവിതത്തിന്റെ , സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ  ഹൃദയം വേദനിച്ചു ഒടുങ്ങുന്നതു കണ്ടു നിസ്സഹായതയില്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞിരിക്കാം ആ ഭാര്യ ... തണുത്തുറയുന്ന പിതൃ സ്നേഹത്തെ പകപ്പോടെ നോക്കി നിന്നിരിക്കാം ആ കുരുന്നു ബാല്യങ്ങള്‍ .ഒന്നും ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ല . ഒരു ചുവരിനപ്പുറം എന്റെ കിടപ്പ് മുറിയില്‍ ഒന്നുമറിയാതെ ഞാന്‍ അപ്പോളും ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. ഈ പ്രവാസം സമ്മാനിച്ച ആ കുറ്റബോധത്തെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓര്‍മിപ്പിക്കും വിധം ആഴ്ചകളോളം  ആ അണയാത്ത ലൈറ്റിന്റെ വെട്ടം എന്റെ കുളിമുറിയിലൂടെ...എന്റെ മനസ്സിലേക്ക്  ........

മനുവിനെ തോല്പിച്ചവള്‍

മനുവിനെ തോല്പിച്ചവള്‍
__________________________

പേറ്റു നോവിന്റെ കയറ്റിറക്കങ്ങള്‍ക്കുടുവില്‍ പിറവിയുടെ ആദ്യ കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ കിടക്കയുടെ പച്ചക്കളര്‍ റെക്സിനില്‍ ഇറുക്കി പ്പിടിച്ചിരുന്ന അവളുടെ വിരലുകള്‍ സാവധാനം അയഞ്ഞു തുടങ്ങി .മധ്യവയസ്കയായ ഡോക്ടര്‍ കവിളില്‍ തട്ടിക്കൊണ്ടു "തന്നെ പോലെ ഒരു മകള്‍ " എന്ന് പറഞ്ഞു നീങ്ങുമ്പോള്‍ വിയര്‍പ്പു പൊടിഞ്ഞു നിന്ന അവളുടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു. പുറത്തു മൂന്നാമത്തെ കുഞ്ഞും പെണ്‍ കുട്ടിയെന്നു അറിയുമ്പോള്‍ കറുക്കുകയും വലിഞ്ഞു മുറുകുകയും നിരാശയോടെ ദീര്‍ഘ നിശ്വാസം കഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മുഖങ്ങളെ അവള്‍ ഓര്‍ത്തു.

"മനൂ നിന്നെ ഞാന്‍ തോല്‍പിച്ചിരിക്കുന്നു ..വാര്‍ധക്യത്തില്‍ ഞാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ശുദ്ധവായു ആവോളം ശ്വസിക്കും ......" എന്ന് പിറു പിറു ത്തുകൊണ്ട് അവള്‍ മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു .മയക്കതിലെന്തോ പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നതിനപ്പുറം മനു സ്മൃതിയിലെ 'പിതാ രേക്ഷിതി കൌമാരേ , ഭക്തൃ രക്ഷിതി യൌവ്വനെ, പുത്രോ രേക്ഷിതി വാര്ധക്യെ ...ന : സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യ മര്ഹതി' എന്നാ പ്രീ ഡിഗ്രി ക്ലാസ്സില്‍ അരുന്ധതി ടീച്ചര്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്ത സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അഴിയാ കുരുക്കുകള്‍ക്കെതിരെ അവളുടെ ഉപബോധ മനസ്സിന്റെ വിളമ്പരം ആണെന്ന് ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല ......